«Αυτός ο δίσκος είναι δαιμονισμένος»: Το Υπόγειο για το ΕΝΣ

Διαβάστε την κριτική του Μιχάλη Νικολίτση για το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν σΤο Υπόγειο!

Όλες οι κριτικές για δίσκους των ΠτΠ, εδώ.

Ο Άρης Καραμπεάζης ποταμός για (και με αφορμή) το ΕΝΣ στο MiC

Διαβάστε την κριτική του Άρη Καραμπεάζη για το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν και λύστε το κουίζ «Ποιος δίσκος των ΠτΠ είναι καλύτερος από τη Φτηνή Ποπ για την Ελίτ» στο MiC!

Ο Μάκης Μηλάτος για τον «δίσκο απογαλακτισμού [του Π.Ε. Δημητριάδη] από την εποχή Κόρε. Ύδρο.»

Διαβάστε την κριτική του γερόλυκου της μουσικής δημοσιογραφίας Μάκη Μηλάτου για το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν στο Avopolis.

Ο Φώντας Τρούσας (αναποφάσιστος) για το ΕΝΣ

Διαβάστε την κριτική του πολύ Φώντα Τρούσα (Δισκορυχείον) για το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν.

«Μια κούπα σουβενίρ» (για τον καφέ των ηττημένων) από τον Β. Κριτζά

Διαβάστε το κείμενο του Βύρωνα Κριτζά (Sounds Greek to me), υπό τον τίτλο «Μια κούπα σουβενίρ», για το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν.

Κυκλοφόρησε το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν!

Διαβάστε το μήνυμα του Π.Ε. Δημητριάδη με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου και του πρώτου βίντεο κλιπ.

Ακούστε / αποκτήστε το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν!

«Πού είσαι βρε Παντελή να μας αλλάξεις τη διάθεση…»

Στη μνήμη της Βούλας Μηλιαρέση (1928 – 2017) και της Κέρκυρας που έφυγε μαζί της κυκλοφορεί σήμερα το πρώτο ψηφιακό σινγκλ – προπομπός του Ενθυμίου Νεανικών Συντροφιών, που διατίθεται επίσημα από σήμερα για προπαραγγελία από τη σελίδα της Inner Ear και το bandcamp.

Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι μέσω αυτού του πολυσυνδέσμου.

Ευχαριστούμε!

Ο Π.Ε. Δημητριάδης για τον επερχόμενο δίσκο των ΠτΠ κλπ. παραμονή Χριστουγέννων στον Κύμα FM

Το τελευταίο (μας) πανηγύρι

Αγαπητοί/-ές μου φίλοι/-ες,

Σε συνέχεια της προηγούμενής μας επικοινωνίας και με αφορμή τα ερωτήματα που αυτή ήγειρε, θα ήθελα, εν συντομία και απλότητι, να διευκρινίσω ότι αφενός δεν επαντρεύτηκα, αλλά αφ’ ετέρου, ως λάτρης της παράδοσης και του (ελαφρο)λαϊκού βίου, έχω ετοιμάσει μαζί με τους συνεργάτες μου έναν νεο-φολκλόρ δίσκο, που τυχαίνει να είναι «ο δίσκος της ζωής μου» και πρόκειται να κυκλοφορήσει από τη δισκογραφική της ζωής μου, Inner Ear, εν ευθέτω χρόνω.

Στο δια ταύτα, σας αποχαιρετώ για την ώρα με μια μικρή ανταπόκριση (δια χειρός Νίκου Καρτωνά, που είναι κι αυτός ξανά μαζί μας!) από το συμβολικά φορτισμένο για μας πανηγύρι της Οδηγήτριας (23 Αυγούστου), στους Αγραφούς Κέρκυρας.

Π.Ε. Δημητριάδης

Το ανθόσπαρτο τέλος μιας ακανθώδους πορείας

Αγαπητοί μου φίλοι,

Μετά την τριετή περιπέτεια του CiA είχα δύο επιλογές:

1) Να παντρευτώ.
2) Να ετοιμάσω το δίσκο της ζωής μου.

Επέλεξα το δεύτερο.

Βαθιά μέσα μου, όλη αυτή την περίοδο, ένιωθα ότι το δίσκο αυτό τον χρωστάω (από κάθε άποψη) σε έναν άνθρωπο. Γι’ αυτό και του τον παραδίδω.

Πλησιάζοντας στο τέλος και αυτού του δρόμου, οφείλω να ευχαριστήσω τα υπόλοιπα Παιδιά της Παλαιότητας, το Μάριο, τη Χριστίνα, το Νώντα, για τη συγκινητική, εκτός προσωπικών ορίων, δουλειά που έκαναν γι’ αυτό το δίσκο, το Θοδωρή και τη Τζένη, για τη συμμετοχή τους στην απίστευτη ομάδα (κατά Γ. Ιωαννίδη) που -κόντρα σε κάθε δυσκολία- φτιάξαμε τα τελευταία χρόνια, το Νίκο το Ραράκο, άτυπο παραγωγό και στυλοβάτη των ΠτΠ, τον επί 20ετία «Παραγωγό» μας, Θανάση Δανίλη, το Γιώργο το… Σκαλίτη και (πάντα) το Χρήστο τον Περούλη, για την πολύτιμη παρουσία τους στις ηχογραφήσεις και τη βοήθειά τους (ποικιλοτρόπως!) στην ολοκλήρωση (και) αυτού του έργου. Το Γιώργο το Μπότη, εργοδηγό (και μάστορα) όταν βάλαμε τις κολόνες, το Νίκο το Μασσαρά, κολόνα σε πέτρινα χρόνια, τον «Πρόεδρο» Ντίνο Αμύγδαλο, που και αυτός ήταν εκεί στα δύσκολα. Τους συνεπικουρήσαντες μουσικούς και κυρίως το… πολυεργαλείο Paul Κοντό, αιώνιο ανεπίσημο (με κάθε επισημότητα) μέλος, τον… μαυροντυμένο μπουζουκτσή, τις εξαιρετικές αδελφές Κετεντζιάν, τους χορωδούς μας και όλους όσους συνεισέφεραν με αγνές διαθέσεις στην απογείωση (ή και ανώμαλη προσγείωση) των νέων τραγουδιών.

Ευχαριστώ επίσης όλους τους γνωστούς και άγνωστους φίλους (των ΠτΠ αλλά και των ΚΥ) που συνέδραμαν οικονομικά και ηθικά σε μια πολύ κρίσιμη καμπή αυτής της πορείας.

Να φύγει (ήρεμα) το καλοκαίρι, και θα τα ξαναπούμε…

Ο στοργικός σας φίλος,

Π.Ε. Δημητριάδης

 

Ενθύμιον νεανικών συντροφιών